s

Blog

Juni 2020 Het Boswachterspad en het Museumbos Overgooi

 

 

De wijk Overgooi, bekend in Almere, maar wil je weten we waar dit vandaan komt? Het is over komen waaien uit Het Gooi naar de polder, de Gooiers van Almere met veel natuur.

 

Goedemorgen, zoals altijd een verslagje over de leuke gebeurtenissen die Henk en ik meemaken, vooral als we op pad zijn en dat doen we graag. Het is natuurlijk nog goed oppassen vanwege de corona, maar dat lukt altijd goed. Ook vandaag besloten we een wandeling te maken en ook weer in Almere. Het blijkt dat er genoeg leuke wandelroutes zijn die zelfs Henk nog niet gelopen heeft. Zo ook vandaag. We gaan naar het Boswachterspad en zien verder waar de route ons heen brengt.

We waren eigenlijk nog niet in het bos of de eerste foto was al gemaakt, mooi hoor! Het was nog vroeg dus weinig bezoekers. In het begin van de wandeling kwamen we twee mensen tegen, heerlijk rustig en we liepen, genietend van alle “bosgeluiden”, door. Snowy vond het ook prachtig en had al aardig wat sporen uitgezet.

Langs een bord met de tekst lopend besloten we het toch te lezen. Dit stond er op: een stukje geschiedenis ZALM IN BLIK, genoemd naar de ontwerper van het Circelbos, Christian Zalm. Op de vierhoeken staan eiken houten grenspalen van vijf meter hoog. Daarbinnen wordt het bos aan de natuur overgelaten. Je kunt er over een brede open strook omheen lopen, je mag er niet in. Dus het is eigenlijk kijken, kijken en niet verder (lijkt de markt wel ha ha). Dit goed bekeken te hebben, zijn we doorgelopen naar het Labyrinth. We hadden zoiets van een Labyrinth moet een soort van puzzel zijn, waarbij je uiteraard naar het volgende punt gaat en daarna weer in het bos terecht komt. Het viel een beetje tegen moet ik zeggen, althans voor mij. Het was een ophoping van bomen bij elkaar wel in een soort vierkant, maar verder konden we er niets mee. Neemt niet weg dat het zelfs dan toch ook een mooi gezicht was. De foto’s laten alles zien.

We liepen door,  wel even van de route afgeweken en kwamen bij een vijvertje terecht waar de kikkers het erg naar hun zin hadden. Ze brachten een “kwaker serenade”. We wilden niet te ver van de route afwijken, dus liepen we weer terug en vervolgden de route. Even daarna een hek met een papier over een schapenbegrazingsgebied. Er stond: “Hek sluiten, niet voeren, bij onraad/of calamiteiten bellen nr enz.”. Hartsitkke logisch, op naar de schapen en we roken ze al van ver. Uitzicht was zoals altijd weer fantastisch. Henk kon daarom weer de mooiste foto’s maken.

We hadden al gezien dat we voor een berg stonden. Boven op deze berg had men wat bankjes gezet, dus dat nodigde heel erg uit de berg te beklimmen, ha ha. De mooiste plaatjes gemaakt onderweg naar de top. Uiteindelijk hadden we de mooie hoogte gehaald van 24 meter boven water!! Een hele klim hoor, ik die niet van “stijgende paden” houd, dan toch veilig op 24 meter hoogte. Uitzicht was genieten en Henk zoals altijd weer de mooiste foto’s gemaakt. Heer lijk wat een dag weer.

Na de afdaling (ha ha) de schapen niet geschoten, maar op de foto gezet, daarna verder met de route. Tenminste  dat was de bedoeling. Route gaf aan links, maar het hek was op slot en versperde de route. We hadden toch al een berg beklommen, dan ook maar het hek. Inmiddels waren er 2 dames aan komen lopen naar het hek, maar ook zei stonden vast natuurlijk. We vroegen ons gezamenlijk af waarom dit hek op slot was. Besluit was als wij de route verder wilden doen, moesten we echt over het hek. Één van de dames hiep deze “stijve hark” het hek over te klimmen, dus ik was aan de andere kant van het hek. Henk volgde al snel (en lenig). Even later hadden we het er over, dat dit nu een moment was waar ik niet goed oplette. Ik was te dicht bij die mevrouw, dom dom dom. Helaas geen desinfecterende gel bij ons, dan maar handen wassen met ons dirnkwater en niet meer het gezicht aanraken. Zo snel gebeurt er dan iets, maar ja, het is gebeurd.

We staken de weg over en liepen het museumbos in. Dat werd ook een leuke, maar korte wandeling en zo langzamerhand weer richting auto. Onderweg toch nog een leuk dingetje. Op platen gegraveerd de namen van bedrijven en jaartallen die mee hadden gewerkt aan de opbouw van Almere.

Conclusie voor vandaag. Een geweldige dag geweest. Rond 5,5 km gewandeld. Veel gezien, gelachen enz. Nu snel naar huis, uiteraard nog eerst door “de gooiers van Almere” gereden. Het villapark in Almere dat geïnfecteerd is door Het Gooi. Vandaar de naam “Overgooi”.  Tot een volgende keer.

 

Ans en Henk

Post a Comment

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit sed.

Follow us on